Wat valt er nog te zeggen, wat valt er nog te schrijven. Dit stukje had twee titels kunnen krijgen. De titel die het niet geworden is, zou ‘Met de hakken over de sloot’ zijn geweest. Bovendien had dit onze resultaten van het seizoen in een notendop beschreven. Maar het werd de titel die u hier bovenaan met dik gedrukte letters kunt lezen. Op hun beurt beschrijven die twee worden, ‘Net niet’, de resultaten van het afgelopen seizoen.
Een vraag die sinds het eindsignaal door mijn hoofd dwaalt is de volgende: hoe hebben we dit toch kunnen laten liggen? Zoveel mogelijkheden door het hele seizoen om de promotie veilig te stellen, maar toch misgegrepen. Er zijn ontelbaar veel momenten geweest tijdens de reguliere competitie waarin we dat ene puntje hadden kunnen pakken. Dat ene puntje waardoor de dubbele confrontatie tegen de Tukkers niet nodig was geweest. Ik denk dat elke speler wel een moment uit de reguliere competitie kan bedenken, dat met een andere keuze of met meer geluk, dat ene puntje had kunnen betekenen. Dat 39ste puntje van de competitie. Voor mij is dat moment de gemiste 1 – 0 situatie 10 seconden voor tijd thuis tegen Zv Westland Dijkglas. Een doelpunt had ongetwijfeld betekent dat wij met 39 punten waren geëindigd. Maar er waren veel meer wedstrijden waarin het had kunnen gebeuren. De dubbele confrontaties tegen Westland en de Kempvis leverde na 4 spannende wedstrijden 0 punten op. Tegen SVH en ZVVS uit werden in de slotfases een voorsprong weggegeven. Tegen HZ Zian uit waren er personele problemen en met 7 man konden we net niet aan het langste eind trekken. Allemaal hele spannende wedstrijden, waarin we maar een paar puntjes verzamelde. Hier staat dan wel tegenover dat we thuis tegen ZVVS en uit bij Rotterdam in de slotfase een achterstand weg hebben gewerkt. Het zat dus ook niet alleen maar tegen. Door deze ongelukkige samenloop van omstandigheden waren we dan toch veroordeeld tot de playoffs/playouts.
Deze twee wedstrijden weerspiegelen heel goed de resultaten van het seizoen. Veel potentie en kwaliteit, maar op cruciale momenten net niet goed genoeg. In Losser mentaal zwak na een slechte start, 6 – 3 verloren. Thuis tot op het bot gemotiveerd en scherp als een mes in de eerste twee perioden. Een 6 – 2 voorsprong bij het wisselen van helft. Toen ging het mis. Minder goed spel, kansen gemist en een aantal mogelijkheden heel slordig uitgespeeld. Vechtlust was er wel! Het bleef spannend tot de laatste seconden, maar een winst van 7 – 4 was 1 doelpunt te weinig. Bij een gelijke stand in doelsaldo ( 10 – 10 ) bepaald het aantal uitdoelpunten de winnaar. Losser mag zich volgend jaar 3de klasser noemen.
En wij? Wij gaan weer terug naar het district. Samen met andere ploegen uit District 4 die ook gedegradeerd zijn uit de 4de klasse Bond (BZC, ZPS, DSZ, ZPC Rotterdam en Koudekerk). Hoe de 1e klasse District 4 er volgend jaar uit ziet weet ik nog niet. Ik heb er wel een grenzeloos vertrouwen in dat wij volgend jaar weer om het kampioenschap spelen.
Bij deze wil ik ook graag een punt van kritiek hebben op deze promotie/degradatie regeling. Vorig jaar zijn wij samen met twee andere standaard teams (WZK, SG WZC) gepromoveerd naar de 4de klasse bond. WZK en SG WZC waren elkaars concurrenten en hadden bovendien veel tegenstand van AZC 4. In onze competitie was Widex GZC Donk 5 de grote concurrent. Andere standaard teams konden niet in onze schaduw staan. Dit jaar zijn zowel Donk 4 als Donk 5 met twee vingers in de neus kampioen geworden in de 1e klasse A en 1e klasse B. Toch mogen er standaard teams uit het district promoveren naar de 3e klasse. Deze teams slaan in feite een niveau over, want vorig jaar waren zij duidelijk minder dan bijvoorbeeld ons. WSG Niemo en de Vliet mogen strijden om een plaats in de 3e klasse bond. Twee teams die maar 45 en 46 punten hebben behaald in de 1e klasse en deze teams eindigde dus met een straatlente achterstand op de kampioenen van Donk. Ter vergelijking: wij hadden vorig jaar 61 punten behaald. Ik ben er ook erg van overtuigd dat Niemo en de Vliet een paar klasse minder zijn dan de teams die nu op het randje degraderen naar het District. Had ons tegen deze teams laten spelen en we hadden ze opgevreten. Maar helaas zijn we in zekere zin slachtoffer van ons eigen succes, achteraf gezien een jaar te vroeg kampioen.
Ondanks deze grote terleurstelling ben ik ontzettend trots op de progressie en het plezier dat wij in het afgelopen seizoen gemaakt hebben. Heel veel leuke en spannende wedstrijden en veel gezelligheid rondom de wedstrijden. Volgend jaar gaan we samen strijden om weer terug te gaan naar de Bondsklasse, want we hebben dit seizoen laten zien dat we daar thuis horen!
Chiel den Otter
Aanvoerder Heren 1